Amaitu da biniloaren garaia

Akordatzen al zara binilozko diskoetaz? Nik ahaztuak nituen. Baina zenbait mediotan kanta bat pintxatzen hasi dira, binilozko garaian ere entzuten zena, eta bapatean etorri zait disko beltzaren irudia. Oroimen grafikoa deitzen diote.

Kantua zuk ere ezagutuko duzu. Klasiko bat: “Non dago ELA?” edo bere remix bertsioa: “Orain ELAk zer egingo du?”. Harrigarria da berriro kanta hura entzutea, demostratzen duelako badela jendea 100 urte pasata ere, Hego Euskal Herriko langileen %36aren babesa eta ehun milatik gora afiliatu dituen euskal sindikatu nagusia ez duena ezagutzen.

Beraz, labur eta zu ez aspertzeko moduan errepikatuko dut: ELA langileekin dago enpresetan eta kalean, kapitalaren erasoaren aurrean babesa eskainiz, negoziazio kolektiboetako mehatxuei aurre eginez, milaka espediente indibidual zein kolektibori erantzunez, eta alternatiben alde borrokatuz; alternatibak badaude eta. Zentzu horretan gehiengo sindikalaren barnean hiru grebak antolatu, dekalogoa gizarteratu, eta Kutxen bankarizazioaren kontra egin du. Balio handiko lana. Krisiaz aprobetxatu nahi direnen kontra egin diren mobilizazio nagusi eta ia bakarrak, zoritxarrez. Ez da ahaztu behar mobilizazio hauek guztiak Ezker Abertzalea, EA, Aralar eta Alternatibaren babesa jaso zutela. ELAk hortxe jarraitzen du, erasoa ez baita amaitu, eta geroz eta larriagoa baita.

Baina binilozko diskoek bi alde dituzte, baita maxi-single klasiko honek ere. Arraroa da, beraz, alde bateko kanta baizik ez jartzea. Beste aldekoa ez al dute entzun nahi? Ez al zaie kanta gustatzen? Zein da, baina, B aldeko kantu izkutatu hori? Horratx: “Zer egingo du ezkerrak gobernura iristean?”

Joxerra Gartziari kenduko dizkiot hitzak: berdin dio gobernua noren esku dagoen, eskuinaren dotrina ezartzen dute denek. Historikoki demostratua dago gobernura iristen diren ezkerreko alderdiek eskuinerantz jotzen dutela, ezkerrerantz tiratzen dituen mugimendu sozial eta sindikalik ez badute.

Egoera ekonomiko eta soziala ez da batere hobetu. Are gehiago, geroz eta okerragoa da. Baina bada aldatu den zerbait: arestian aipatutako alderdi gehienak gobernu arduretara iritsi dira. Pentsa genezake dekalogoa eta grebak babestuta, eta Kutxen pribatizazioaren kontra azalduta, gauzak aldatuko zirela.
Hasiera, behintzat, ez da oso itxaropentsua izan: Kutxa Bank sortzearen aldeko boza gehiengo sindikalarekin hitz egin gabe eta gure eskaerak baztertuz; dekalogotik urrun gelditzen diren neurri fiskalak, gurekin hitz egin gabe ere. Dekalogoko 9. puntuak zioena ez ahaztearren: erabaki ekonomiko eta sozial garrantzitsuak gizarte eragileekin hitz eginda hartuko dira.

Gerta liteke gehiengo sindikalaren mobilizazio eta eskaerak, eta autodeterminazioa bera, hauteskundeak irabazteko erabiltzea. Zilegia da, eta boterea lortzeko alderdien arteko borrokan ohikoa. Baina, behin hauteskundeak irabazita zer?

Egun ez dago indar harremanik autodeterminazioa lortzeko, ezta beste eredu sozioekonomiko batera jauzi egiteko ere. Abertzaletasunera eta ezkerrera jende gehiago erakarri behar dugu. Ezinezkoa aliantza eta estrategia partekaturik gabe. Errespetuan, harreman kode adostuetan eta desberdintasunen onarpenean oinarritutako aliantzetaz ari gara. Euskal Herri langilearen nahi eta beharrei erantzungo diona, naturaren mugak eta herrialde pobretuak kontuan hartuta.

Itzal dezagun tokadiskoa eta eser gaitezen hitz egitera, alderdien hauteskunde lehien interesetatik askatuta langileen nahi eta beharrei erantzungo dion gehiengo sindikala sortzeko. Langileak, borrokak aurrera darrai!

Advertisements

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s

%d bloggers like this: